:: سال 27، شماره 3 - ( پاییز 1400 ) ::
جلد 27 شماره 3 صفحات 22-1 برگشت به فهرست نسخه ها
آغاز و انجام دانشگاه در ایران
مرتضی بحرانی
پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی ، mortezabahrani@yahoo.com
چکیده:   (956 مشاهده)
مسئله این مطالعه پرسش درباره آغاز دانشگاه بود و به­ طور خاص به این پرسش پرداخته شد که آغاز دانشگاه در ایران به چه معنا می‌تواند موجه و مشروع باشد؟ با تمایزگذاری میان آغاز و تأسیس، آغاز دانشگاه به غایت آن؛ یعنی مسئولیت پیوند زده شد. هدف پژوهش برنمایی مدرن بودن پدیده دانشگاه و توجه دادن به ضرورت خردورزی در موقعیت دانشگاه بود. دانشگاه به ­مثابه یک پدیده نو، آغاز نو دارد. این آغاز نو با رویکرد پدیدارشناسی و با روش هرمنیوتیک حسن ظنی گادامر و ریکور، در نسبت با غایت آن به بحث گذاشته می‌شود. برای چنین بحثی ابتدا شرحی از آغاز ارائه شده و سپس بر بنیاد تجربه مدرن دانشگاه، آن تجربه به مفهوم درآمده است. شرحِ آغاز دانشگاه و سپس در موقعیت ایران و در ارتباط با تاریخ دانشگاه در ایران به بحث گذاشته شده است. نتیجه مطالعه تصریح بر خودشکوفایی فرد دانشگاهی است؛ دانشگاه جای آزادی و مسئولیت است. دانشگاه جای نظرورزی و کنشگری به ­منظور شناسایی و مهار شرارت‌ها و نابهنجاری‌هایی است که مانع از تحقق و شکل‌گیری خود و جامعه است. اینجا، جای زیر سؤال بردن خود، جامعه و جهان است. با توجه به تجربه دانشگاهی بودن، به یک معنا، دانشگاه در ایران «تأسیس» شده است، اما کمتر «آغاز» شده است.
واژه‌های کلیدی: دانشگاه، مدرنیته، آغاز، ایران.
متن کامل [PDF 480 kb]   (747 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: سایر
دریافت: 1399/6/20 | پذیرش: 1399/12/17 | انتشار: 1400/9/30 | انتشار الکترونیک: 1400/9/30


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
سال 27، شماره 3 - ( پاییز 1400 ) برگشت به فهرست نسخه ها